وای که چقدر دلم واستون تنگ شده بود . تو خدمت همش دلم پیش شما بود .
واقعا سخته از هر چیزی که تابه حال بودی و داشتی دور باشی . 
البته زندگی سخت تر میشه و سختیهای زندگی واسمون تجربه میشه .

 
من تو شهر شیراز خدمت میکنم . نیروی دریایی سپاه . البته فعلا آموزشی هستم . الان هم اومدم مرخصی میان دوره و 2 روز دیگه هم باید برگردم
دیگه 15 روز بیشتر از آموزش نمونده واسم دعا کنید بد جوری محتاجم هیچی مثل دوری ما رو اذیت نمیکنه .
راستی از این به بعد میخوام از مطالبی که بچه های خوب هم خدمتیم تو دفتر خاطراتم نوشتن واستون بنویسم .
واقعا دستشون درد نکنه .

بیا که تا نفسی هست یار هم باشیم          به غنچه های محبت بهار هم باشیم
...................................................
     آزمودم زندگی دشت غم است         شادیش اندوه و عیشش ماتم است
...................................................
در میان جمع مردان یا همیشه مرد باش       یا دم از مردی مزن یا یکسره نامرد باش
...................................................
بمیرم من واسه اون دلشکسته         که چون من خیری از دنیا ندیده
...................................................
خنده ی تلخ من از گریه غم انگیزتراست      کارم از گریه گذشته به خودم میخندم
...................................................

دست نوشته هایی از هم خدمتی عزیزم   امیر مرشدی 

 بوشهر - شهرستان دشتستان - بخش بوشکان - روستای طلحه

در دادگاه عشق ... قسمم قلبم بود وکیلم دلم و حضار جمعی از عاشقان و دلسوختگان ، قاضی نامم را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام کرد و سپس محکوم شد به تنهایی و مرگ کنار چوبه دار از من خواستند  تا آخرین   خواسته ام را بگویم و من گفتم : به تو بگویند ... دوستت دارم .

-----------------------------------------------

به امید  سعادتی دوباره در خدمت شما عزیزان ...